AmooRahim.com ::|| Rahim Sarkar Official Web Site ||:: توشه دنيا يا آخرت

توشه دنيا يا آخرت

ماه مبارک رمضان به اتمام رسيد. آنهايي که بايد توشه آخرت مي انباشتند، انباشتند و آنهايي که دل به دنياي اين جهاني بسته بودند، فرصت استفاده از يک آزمون خودسازي را از دست دادند؛ اما سخن در فضايل اين ماه نيست که اگر قرار باشد، گفته آيد، مثنوي هفتاد من کاغذ مي شود. سخن در مورد کساني است که در اين ماه، به ياد سفره پيامبر،علي(ع) و بزرگان دين، سفره افطاري براي نيازمندان گشودند؛ اما اغنيا وبي نيازان را به سرسفره هاي رنگين خود دعوت کردند و پرخوري هايي شد براي شکم گنده هايي که يک روز در سفره هاي خود بدون گوشت، غذا نمي توانند بخورند؛ اما اين ها نيز براي آخرت نبود، به اسم آخرت براي دنيا بود، آن هم از نوع چشم هم چشمي و پذيرايي شاهانه در سالن هاي مجلل با سفره هايي مرکب از مرغ بريان و پلو و حليم و نان و پنير و گردوو خرما و سبزي و زولبيا و باميه و ميوه هاي کيلويي دو، سه هزار توماني؛ آن هم به اسم خدا، با روضه يتيمان زهرا(س) و ظلم معاويه و قساوت و بي رحمي يزيد و رياي ابوسفيان و لعن عمر و مدح حاکمان و دعاي فرج مريضان و آمرزش ا رواح صاحب سفره و خورندگان و برندگان. ‏
اگر اين شيوه، فقط تا ديروز، رسم ثروتمندان و صاحبان زر و زور بود، اکنون رسم ادارات ، شرکت ها ، انجمن ها و ارگانها هم شده تا آقايان صاحب ميز و صاحب اختيار، از جيب مبارک بيت المال، براي حفظ قدرت، يا عرض ارادت يا چشم درآوردن رقبا، سالن هاي مجلل را به قيمت هاي گزاف اجاره کنند و با سفارش اين چيز و آن چيز، تدارک سفره هاي رنگي دهند تا برسند به آخرت؛ آخرتي که معلوم نيست چه کسي به آنها گفته، از اين راه به دست مي آيد.

اگر تا ديروز در مساجد، سفره براي نيازمندان و طبقات متوسط جامعه پهن مي شد، اکنون در" صدف" و" مرمر" و "نمونه" و" نور" و" اقبالي" پهن مي شود تا آقايان نيازمند! با اتومبيل هاي گرانقيمت خود تشريف بياورند و به خاطر اينکه فقط در طول سال برنج صدري و دم سياه وعلي کاظمي وهاشمي مصرف مي کنند نه برنج کوپني تايلندي، گوشت فيله کيلويي بيست هزار توماني مصرف مي کنند نه گوشت وارداتي يخ زده کيلويي ۵ هزار توماني و هرگز مرغ بريان و حليم عبيدزاکان و گردوي سفيد ضياءآباد نديده اند، بر سر ميزهاي آن چناني بنشينند و با بي ميلي و به زور" کوکا" و" فانتا" و" استک" لقمه هاي شبهه ناک را قورت بدهند. ‏
آقايان! روزه تان قبول، الهي يک در جهان بدهيد و هزار در جهان آخرت بگيريد! هم اکنون کاخ ها و حوريان و جوي آب و شير، هواي مطبوع و دلنشين در سايه بيد مجنون در انتظار شماست؛ در انتظار شما که سفره هايتان هميشه در شمال شهر براي بي نيازان پهن بود و هرگز شکم گرسنه اي را در اين ماه عبادت و بندگي سير نکرديد؛ شما که گذرتان به اول خيابان سپه، کنار امامزاده اسماعيل (ع) نيافتاده تا ببينيد که چگونه خانواده اي به خاطر نداشتن سرپناه در همين ماه مبارک رمضان، شب هاي عزيز را در کنار خيابان سر مي کنند.‏ شماهايي که نيازمندان را به نام گدايان کوچه و خيابان مي شناسيد و به خاطر حفظ آبرو، از جلوي مجالس خود مي رانيد تا مبادا ميهمانان عالي قدرتان، موقع برگشت از سرسفره هاي رنگين، آنها را نبينند و از شان شما کم نشود تا مبادا شکم هاي گنده آنها، به شکم هاي چسبيده به استخوان گرسنگان بخورد و امواج نوشابه و دوغ به تلاطم در بيايد. ‏
اگر اين ها براي گذشتگان آبرو آفريد، براي شما نيز خواهد آفريد؛ اما چرا در تاريخ، گزارش هيچ سفره رنگي نيامده است؟مگر آنکه جمله علي (ع)، آن امام همام در بالاي آن حک شده باشد که"کنارهرکاخي، کوخي است" و قطعاً در کنارتمام اين سفره هاي رنگين، سفره هايي هم وجود دارد که بچه هاي يتيمِ همانهايي که از مرزها دفاع کردند، در کوره هاي آجر پزي، آجر خانه هاي شما را پختند، در معادن، آهن خودروهاي گرانقيمت شما را توليد کردند و ... کنار آنها نشسته اند تا نان خشکي را که شما به نان خشکي ها فروختيد، در آب فرو برند تا افطار روزه شان باشد. ‏
آقايان! اين پولها را خرج نکنيد تا فردا مجبور نشويد، براي پرکردن جاي آنها، باز ظلم مضاعف کنيد و حقي را ضايع نماييد.نيازمندان از شما هيچ چيزي نمي خواهند. شما را به خدا، با پهن کردن اين سفره هاي رنگين،آنهارا عذاب ندهيد؛ بوي پلو و مرغ بريان و کباب چنجه خود را در سطح شهر پخش نکنيد. بگذاريد آنها به همان توانايي ناچيز خود روزگار بگذرانند و بدانيد در کنار اين سفره هاي شما، نه خدا هست و نه خلق خدا. ‏